Poppenspel, een waar kunststukje

De pop… haha grappige pop op je hand…
“Daar ben je toch te oud voor, om met poppen te spelen?”
“Stom… echt iets voor meisjes…”

Veel gehoorde opmerkingen vroeger…
Mensen die denken dat het eenvoudig is.
Er zijn zelfs opleidingen voor poppenspel, wist u dat?

Alles is eenvoudig als je het weet, maar weten wij alles?
Theorie en praktijk vallen vaak niet samen, of is weerbarstiger dan wij denken.
Dat poppenspel een vorm van theater is, en theater onder de Kunsten valt, weten de meesten wel.
Je moet namelijk wel iets beheersen, de kunst! De kennis en de kunde. Theorie en praktijk.
Dan pas komt poppenspel tot “leven”.

Poppenspel poppentheater

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een pop wordt vaak al geboren met karaktertrekken.
Jong /oud, grappig/ chagrijnig. Stereotypen.
Daar hoort dan ook een stem bij, die op een bepaalde manier spreekt en vertelt.

Maar hoe vertel je: als jong persoon, oud persoon, naar persoon  etc.
Je pop en stem zijn het verlengstuk van jezelf. Dat geeft een pop een eigen identiteit.

Hoe beweegt een pop? Er zijn verschillende soorten poppen.
Handpoppen, met een kop waaraan niets kan bewegen, dan armen en kop.
Maar je hebt ook hand/sok poppen waar ogen, mond etc kunnen bewegen.
(of de buikspreekpop).

De magie ontstaat, als de aandacht alleen nog maar bij de pop is…
de pop acteur is geworden, die een verhaal vertelt en je aan de lippen hangt.

Maar een pop beweegt niet alleen hoofd en handen. (Stangpoppen, trekpoppen, marionetten kunnen meer, )
De manier hoe een pop beweegt zegt ook veel (lichaamstaal van de pop).

Laten wij zeggen: Pantomime van de pop.
Kan een pop zonder woorden zijn publiek een verhaal laten vertellen, iets laten zien door gebaren?

Weet een pop het publiek/toeschouwer voor zich te winnen en de aandacht vast te houden, te boeien?

Het tot “leven” laten komen van een pop en de pop, dat doe je niet zomaar, bespelen vergt oefening. Net zolang totdat je een bent met de pop en de pop als een handschoen past.

Elk gebaar/houding moet kloppen. Tot in detail. Dan toont zich de ware kunstenaar.

Enkele jaren geleden waren de reuzen (Royal de Luxe) in Antwerpen.
De reuzenmarionetten van 5 tot 10 meter hoog en hun poppenspelers hadden pauze.
de kleine reus lag te slapen in een strandstoel.
Een systeem zorgde ervoor dat de borstkas op en neer bewoog, zodat het leek alsof ze al slapende ademde. Een pop van hout…. Magisch!

Maar er is zoveel meer moois….
Zie hier...