Contact

Met steeds meer aanbod en keuzes waarmee wij dagelijks worden geconfronteerd,
met alles onder een knop op de telefoon is onze wereld zoveel groter en tegelijkertijd ook kleiner geworden. Minder intiem, minder verbonden, minder persoonlijk, minder contact.

En in dat contact vragen mensen zich nog steeds af:
“Straattheater, kun je daar nou van leven?”
Steevast is het antwoord: “Ja, dat kan!”
Al 22 jaar! Ben er trots op!

Het hangt af van je levensstandaard.

Het werk is zo fijn, dat het vaak niet als werk voelt,als je mensen kunt vermaken,
blij maken, laten lachen, verwonderen, verbazen of inspireren.
Door op evenementen in binnen- en buitenland te spelen,
lijkt elke opdracht als je van huis bent een schoolreisje of vakantie.
Wij hoeven dus geen verre vakanties te boeken en Nederland is ook heel mooi,
als je de schoonheid wilt zien.

Daarnaast is een instelling van liever willen produceren dan consumeren ook erg prettig.
Je hebt niet veel nodig om gelukkig te zijn.
Zelfstandig kunnen opereren is erg prettig.
En in de tijd die over is kennis vergaren, om zo weer beter te worden in hetgeen je doet.
In plaats van voor een t.v. je laten vermaken. Nu wil ik ook niet beweren dat ik nooit t.v. kijk…..
(Als het maar inspireert, prikkelt en de geest uitdaagt, inhoud heeft)

Al deze kennis dan vervolgens omzetten om weer meer, beter en leuker je werk te doen, mensen nog meer te inspireren, te prikkelen.
Een vleugje fantasie toevoegen aan het recept om ons jonge publiek met creativiteit kennis te laten maken.
Daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen! Verbinden door creativiteit.
Hoe creatiever je leert denken in oplossingen, hoe zelfstandiger je als mens wordt.
Lijkt mij redelijk waardevol.

Leren kijken, inzicht verkrijgen, inhoudelijk/ uiterlijk, toekomstgericht.
Maar uiteindelijk zullen wij moeten verbinden, dat is de ware passie.

Daar moet je op vertrouwen!