Het zat er vroeg in. Maar waar kwam die inspiratie vandaan, wie waren verantwoordelijk?

Op 6 jarige leeftijd stond ik al in de achtertuin, luchtgitaar te spelen op “Tommie” van the Who, dat door de speakers van mijn oudere broers en zus’ radio , door de ramen naar buiten kwam.
Vrij snel daarna, wilde ik Bob Dylan zijn. Teksten begreep ik nog niet, daar ik geen Engels sprak, maar de muziek kwam wel binnen.
Met een broer die in bandjes speelde, wilde ik drummer worden. Begon te trommelen op potten, pannen en emmers, met drumstokken die de drummer van mijn broers bandje weg gooide (afgeragd?)
Denk dat “de buurt” wel wat te stellen heeft gehad met mij. Zeker toen ik mijn eerste drumstel kreeg. Met broer Evert ging ik naar mijn eerste concerten.

paulus-2Waar een collega op facebook laatst begon over Jean Dulieu……(de schepper van Paulus de Boskabouter) was er weer die sterke herinnering.
Op een bepaald moment  wilde ik Jean Dulieu worden. (8 jaar oud?)
Ik schreef een briefje (heb ik nog steeds) dat, mocht Jean Dulieu stoppen met schrijven of tekenen, ik het wel wilde overnemen.
Ik was debiel met Paulus de Boskabouter. Voornamelijk de eerste serie die op t.v. verscheen, met de echte marionetten.
De stemmetjes van Dulieu waren geweldig. Poppen die echt waren, die leefden! (voor zover dat in mijn beleving was en de herinnering teruggaat)
Ook Rikkie en Slingertje. Ik zat geplakt aan de beeldbuis.

Ik verslond de boeken van Paulus, tekende Paulus, vertelde de verhalen. Won tekenwedstrijden op verjaarsfeestjes met tekeningen van Paulus.
Toen was daar een singeltje: “De verjaardag van Eucalypta” een hoorspel, dat je kreeg bij de Dixan (Omo, Dreft, Witte Reus?????) GEWELDIG!

Na een bezoek aan het Dordrechts museum, (mijn broer Maarten nam mij mee) waar een tentoonstelling over poppentheater in Nederland was, was ik verkocht.
Ik wilde poppenspeler worden. lucas-goudzwaard
Er was ook een voorstelling van Lucas Goudzwaard. Japans verhaal met kikker Kaboraja (geloof ik?)
Licht, geluid, poppen, verhaal, muziek. Een totaalbeleving van theater.
Het begin was er, poppen maken, verhalen schrijven, hoorspelen maken met een cassetterecordertje, of op de echte bandrecorder bij mijn broer. Stemmetjes á la Dulieu.

 

Ik stond met Hans Kemeling (Berini’s) op het podium van de kleine zaal in Kunstmin.
Met een marionet, die marionet danste op zijn muziek. Zijn instrumentarium, deels gemaakt van PVC pijp en kazoos.
Fantastisch! Zelfgemaakte instrumenten/orkest. Ragtime muziek.

Bezoek aan het museum voor poppenspel in Den Haag, Guido van Deth, bezorgde mij een slapeloze nacht.
Het was er warm, benauwd, te weinig gegeten en toen was daar een dame die mij van alles aan- en afraadde om poppenspeler te worden, dat ik flauw, tegen de grond ging…..
Dat was een beetje het einde van de poppenspel carrière. Ik moest zoveel doen volgens die dame, dat de lol er snel af was. (Ik was 13) Even ging het licht uit…..

Later hebben een leraar Nederlands en leraar handvaardigheid, de boel weer een beetje aangewakkerd.
Ben ze er nog steeds dankbaar voor!

Afijn, lang verhaal kort. Teveel mensen hebben mij ooit dingen afgeraden om te doen.
Kan je niet, moet je niet doen, niets voor jou, lukt je toch niet, heeft geen zin.
Maar bloed kruipt, waar het gaan moet. Ik moet het doen! Ik kan niet anders!

Wilt u meer Blog artikelen van El Capstok lezen? Wilt u wellicht onze nieuwsbrief ontvangen?
volg ons ook via facebook: of twitter:
U mag de verhalen delen! reageren.