De Automaat straattheater El Capstok

De Automaat straattheater

 

Levende standbeelden, meer dan schmink alleen…..

Ze schieten als paddenstoelen uit de grond… (naar ik heb horen zeggen)
De levende standbeelden festivals, living statues.
Ik heb mij er nooit zo in verdiept. Ik zag ze wel eens, de een mooier dan de ander, totdat ik laatst zelf werd gevraagd aan zo’n evenement mee te doen.
Van anderen hoorde ik over allerlei reglementen waaraan voldaan moest worden.
Dat er verschillende categorieën voor deelnemers zijn.
Daardoor klonk het mij bijna als een sport in de oren.
Sommige mensen doen dat naar ik heb begrepen ook “voor de sport”.
Maar ja, wat doe je dan, wat stel je voor, welke rol neem je aan en welke rol heeft het publiek?
Ga je voor “klassiek” in beeld en kleur/persoon. Veelal zijn figuren toch wel “nostalgisch”.
Dat komt omdat de meeste mensen pas een standbeeld na hun dood verdienen of krijgen.
Of doe je iets “anders”, wat men nog niet vaak heeft gezien.
Doe je dat in je eentje of vorm je een groepsbeeld met meerdere personen?
Wat staat er stil en beweegt soms? Ik dacht aan een vogeltje in een koekoeksklok, opwind speelgoed, het Duracel konijntje.
De oude V&D Bimbobox, met de muzikanten aapjes die gingen spelen als je een muntje in de kast gooide. Automatons.
Het werd uiteindelijk een nostalgische opwindpop. (uit onze mobiele straattheater act: De automaat).https://elcapstok.nl/site/straatthea…
Hoe speel je met het publiek, laat je het publiek anticiperen?
Ik zag tijdens de middag een aantal beroemdheden als living statue.
Wat ik dan soms jammer vind, dat met de historische waarden van de figuur, weinig wordt gespeeld als statue.
Want waarom heeft iemand en standbeeld verdient, wat heeft ie gedaan?
Ik zou het stukje inhoud dan ook wel leuk vinden…. (maar dat is mijn mening).
Veelal zie ik mensen die denken: “Oh, dat kan ik ook!”
Ik kleur mijn pak en gezicht in dezelfde kleur, dan ben ik een levend standbeeld.
Ze bewegen niet, of ze bewegen veel te veel.
Jonge kinderen die zo zijn geschminkt, dat het oude mensen moeten voorstellen.
Knap misschien, maar voor mij komt het niet over, zeker niet als ze oud moeten zijn en als kinderen bewegen.
Ook hier is de interactie dan belangrijk. Vooral timing.
Je bent een “beeld”, “statue”, statig! Maar hoeveel beweegt het?
Ik vind het jammer als men daaraan voorbij gaat.
Hoe houd je het aantrekkelijk voor het publiek. Kwaliteit of kwantiteit?
Wordt het een “gekke bekken trekken”show, om de lachers op de hand te krijgen, of is het iets dat men serieus mag/kan/moet nemen?
Een Kunstvorm! Als het verrast, dan is het goed!
Maar voor mij mag er toch een soort van moeilijkheidsgraad inzitten, ik wil kunde/vaardigheid zien.
Anders verwordt elke vorm van Kunst gemeengoed, welke elke diepgang gaat missen.
Dat is ook alleen maar weer een mening, daar hoef je het niet mee eens te zijn. dat mag! 🙂
Meldt u aan voor onze nieuwsbrief: https://elcapstok.nl/site/nieuwsbrie… en ontvang het Gratis E-book van “de vliegende Hollander”.
Wilt u meer Blog artikelen van El Capstok lezen?
volg ons ook via facebook: of twitter:
Like ons op Facebook. 🙂
U mag de verhalen delen! reageren.