Dankbaarheid

Soms komen er per ongeluk mooie dingen op je pad.
Programma’s op t.v. als: “ Verborgen verleden”, of “Het geheim van de meester”.
Programma’s die je laten nadenken over je eigen verleden,
kunde en vakmanschap, dat in de familie zat en zit.

Verborgen verleden

Een overgrootvader die schilderde (Haagse school),
lid was van de Pulchri studio in Den Haag en tekenleraar.
Ene opa van Aken.
(dan te denken dat Jeroen Bosch eigenlijk “van Aken” heette???
…is er wellicht ergens misschien een linkje?)

* Een oom die op latere leeftijd (als natuurliefhebber) natuurfilms ging maken.
* Een oom die ontwerper was bij Erres (Philips) en later kunst ging maken.
* Een oom die zich bezighield met Egyptische hiërogliefen, gedichten en taal.
* Een vader die hobbygeoloog was en stenen determineerde onder de microscoop en zo de schoonheid in het kleine zag. Hij ging diepte in.
* En natuurlijk mijn moeder die creativiteit stimuleerde en ook altijd bezig was.

Een broer die zich bezig hield met ruimtevaart en later handelde in oude boeken.
Een broer die gek was van ridders, die schilderde en muziek maakte.
Een andere broer die nog steeds muziek maakt (en vroeger ook niet onverdienstelijk schilderde)
en dan nog een broer die als reclametekenaar/ontwerper zijn brood verdiende.
Van huis uit kwamen wij dus behoorlijk met creativiteit in aanraking.

Dan een nicht die operette zingt, een nicht die filmregisseur is,
twee nichtjes die de kunstacademie hebben afgemaakt.

Dan ben je er toch trots op dat kunst en cultuur waarschijnlijk gewoon in je DNA zit, door je aderen stroomt.

Want van allen heb ik de inspiratie met de paplepel binnengekregen.
Dan krijg je ineens het besef van de waarde van je eigen verleden.
Dan schreeuwt er iets in je hoofd: “Je moet je het doorgeven!
Dat ben je aan je stand verplicht.”
Wat anderen er ook van mogen denken, bewijsdrang en knokken voor acceptatie. Soms tegen beter weten in, maar het bloed stroomt nou eenmaal.
Dan voel je dankbaarheid!