Hoe doen ze het toch?
Met de paplepel ingegoten gekregen; “stil zijn en kijken”.
Vroeger met pa en ma de natuur in. Kijk, ruik, luister en beleef/ervaar!
Voor dag en dauw opstaan, ochtend wandelingen, zo mooi, terwijl de zon opkwam.

Later… kijken naar kunst, observeren, analyseren en ontleden.
Wat zie je, hoe is het gedaan/gemaakt, wat betekent het en hoe ervaar je hetgeen je ziet?
Inzicht krijgen in de wereld om ons heen

Leren kijken, associëren en kunst beschouwing.
Tijdsperiodes herkennen, symboliek ontdekken.
Zien hoe Cultuur en de Kunst elkaar in het dagelijkse leven raken en soms bepalen.
Ontdekken dat Kunst wetenschappelijk kan zijn.

Razend interessant. Beeldtaal.

Nog weer later, op het station. Mensen kijken!
Hoe bewegen ze, hoe gaan ze met elkaar om?
Loopjes ontdekken, (ministry of silly walks).
Welke houding of rol neemt iemand aan of welke rol neemt iemand op zich?
Analyseren! Hoofdrollen en bijrollen.

Een film als “Alleman” van Bert Haanstra, een ook zo’n mooi tijdsdocument.
Daarin worden mensen geobserveerd in het dagelijks leven in de jaren ’50 van de vorige eeuw.
De simpelheid van het dagelijks leven in die tijd, de kleding.
Het gesproken Nederlands als in de Polygoon journaals uit die tijd.
Het is gewoon inspiratie voor theater (straattheater)

Observeren Laurel Hardy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je naar t.v. kijkt met het geluid uit, is televisie ook best grappig,
alsof je naar langzame slapstick kijkt.
Kijk eens naar stomme films,  als die van Laurel and Hardy.
Wat gebeurt er waardoor de humor zich voltrekt? Wat werkt er nu op de lachspieren?
De muziek en de gekke geluiden doen dan natuurlijk ook heel veel.

Soms moet het beeld ondersteund worden door geluid/tekst om duidelijkheid te verkrijgen.
Maar mooier is het, als het beeld voor zichzelf spreekt of de fantasie het van het beeld overneemt.

Dat laatste kan ook zijn keerzijde hebben.
Als mensen gaan interpreteren en hun eigen visie op hun werkelijkheid gaan geven.
Het verschil tussen objectiviteit en subjectiviteit.

Die grens vind ik mooi, maar is soms ook verwarrend. Het zet in ieder geval aan tot denken!
Verrassend, uitdagend, prikkelend.

Ik houd daarvan en probeer daarmee te spelen.
Anderen, weet ik,  vinden dat te vermoeiend.
Die hebben liever hapklare brokken, niet kauwen, meteen slikken, lach of ik schiet.

Waar word jij nu warm van bij theater?

 

Meer blogs lezen?