Anders

De tweeling, een boek van Tessa de Loo. Verfilmd en gisteravond op t.v.
Aangrijpend, emotioneel. Je voelt de pijn, je voelt het verdriet, de boosheid, de frustratie.
Op het moment dat je het voelt, dan raakt het en komt het hard aan.
Als het verhaal en de beelden je dan vervolgens uit je slaap houden, omdat het je aan het denken zet,  dan vind ik het waardevol! Goed verfilmd, hogere Kunst!

Sowieso, beelden spreken!
De oorlog van 1940-1945 was een ware slachting en verwoesting die wij nooit meer willen.
Een oorlog die begon met sociale onvrede. Armoede en een man die schreeuwde dat hij het wel zou veranderen. Het wegzetten van bevolkingsgroepen, omdat ze “anders” waren.
Kunstenaars en entartete Kunst. Maakte je geen kunst zoals werd voorgeschreven, dan stond je op een lijst.

In mijn vorige blogje haalde ik al aan, dat ik van “andersdenkenden” houdt. Buitenbeentjes.
Waarschijnlijk, omdat ik het idee heb in vele opzichten zelf dat buitenbeentje te zijn.

Maar wij kiezen daar niet voor. Zoals etnische bevolkinggroepen ook niet kiezen om anders te zijn. Je bent geboren op een bepaalde plek, je hebt een opvoeding meegekregen van huis, een speciaal schoolsysteem gevolgd, omdat er keuzes zijn gemaakt voor jou en later ook door jou, vanwege talenten die je hebt en je je hart wilt volgen. Je passie wilt nastreven.

Die keuzes vormen je als mens…. Daar kun je weinig aan doen?! Vervelender wordt het als je daardoor een stempel krijgt opgedrukt.

Anders …. en toch

Allemaal willen wij hetzelfde. Veiligheid, te eten, een dak boven het hoofd, liefde en acceptatie.
(Piramide van Maslow)

Wat mogen wij dan gelukkig zijn, dat wij nog steeds hier in Nederland wonen, zonder oorlog. Dat wij mogen spreken/schrijven en zeggen wat wij denken.  Het zijn van die zinnen, als een schot voor open doel. Wij moeten niet willen dat aan die vrijheden wordt getornd. Dat anderen die vrijheden willen inperken.

Maar als jij anders denkend bent. Dan is er kennelijk ook een tegenstander, die niet denkt zoals jij.
Iemand die ook zijn verhaal heeft, die gehoord wil worden en geaccepteerd.
Dit deed mij ineens denken vannacht aan een Bijbelverhaal op de lagere school.
“Keer uw vijand ook uw andere wang toe…. Of iets dergelijks….

Laten wij “anders zijn” omarmen! En met open blik naar de wereld blijven kijken.
Wij kunnen bang zijn voor “anders” en ons daartegen afzetten of accepteren en ervan genieten.
Leven met passie…. (letterlijke vertaling van passie uit het Latijn, lijdensweg). Ons hart(s) tocht volgen. De (zoek)tocht van het hart….. gaat soms over kronkelpaden?

Maak jezelf vrij en vier de vrijheid!

vier de vrijheid