Met de beste bedoelingen

Ik vind het wel eens jammer, dat ondanks alle beste bedoelingen in de wereld,
er toch vaak met achterdocht word gekeken naar hetgeen je doet.

Trekken wij ons alles te persoonlijk aan?
Doen wij nog wel de dingen die wij willen doen?
Willen wij het alleen anderen naar het zin maken om maar werk c.q. inkomen te verwerven,
om onze rekeningen te kunnen betalen of als ondernemer gezien te worden?
Mag en moet je mensen soms aanspreken op hun gedrag?
v.b. mensen/potentiële klanten komen op je website, vragen via mail prijzen op,
ze plaatsen opties en laten vervolgens verder niets meer van zich horen of reageren niet op mails.
Je probeert die mensen nog te benaderen via andere kanalen (facebook, chat), maar tevergeefs.

Of je komt erachter dat je mails helemaal niet aankomen bij de geadresseerden
dat ze in de spambox belanden. Waarom?
Geen idee… ben je ooit aangemeld als spammer?

Hoe zit het met online bedrijven en callcenters die ongevraagd bellen.
Hoe vaak hebben wij ons niet aangemeld bij “bel me niet register” en krijgen toch ongevraagd telefoontjes.
Reclame, reclame. Het is iets dat erbij hoort?
reclame, men wil er een stokje voor steken, dat dat dus niet meer mag ongevraagd.
Dus ga je naar beurzen, om je producten aan het publiek te tonen,
maar de bezoekers aantallen/publiek loopt terug. Te weinig vernieuwend? (Men kan je toch ook vinden op internet?)
Dan zijn er “beurzen/ promotiefestivals” waar artiesten en opdrachtgevers samenkomen
en waar de opdrachtgevers eigenlijk bij voorbaat al niet geïnteresseerd zijn in hetgeen je doet.
Soms moet je door een ballotage commissie om uitgenodigd te worden, om op zo’n beurs te mogen staan.
Waar je dan vervolgens nog wel voor moet betalen.
Iedereen moet zich aanmelden via een inschrijfformulier,
terwijl anderen wordt gevraagd alsjeblieft te komen om zo’n beurs/festival aantrekkelijk te maken,
of ze worden op voorhand al toegelaten.
Kun je dan spreken van vriendjespolitiek?

Ik wil geen conclusies trekken, maar bedenkelijk vind ik het wel!
Dan de vraag die opdoemt: “Wil je nog wel meedoen aan zo’n spel”?
Commercie of Kunst? Maak je je werk/product geëngageerd voor de grote Kunstelite,
of entertainend/ aantrekkelijk voor iedereen?
Keuzes maken, je hart volgen, het blijf lastig! Of doe je beiden?
Op de kunstacademie (lang geleden) was het al lastig.
Voor en tegenstanders.
Hield je van de kunst van Joseph Beuys, dan hoorde je bij het ene kamp docenten (de jongere garde, want dan begreep je ware kunst!)
Hield je van andere Kunst? Dan zat je automatisch in het andere kamp (oudere docenten)
en kon je beter je spullen pakken, want je hoorde niet thuis op de academie”.

Als mens hoor je je toch flexibel op te kunnen stellen?
De wereld is niet zwart/wit en er bestaat ook nog zoiets als kleur.
Kwaliteit of kwantiteit. Ik zeg Diversiteit!

Of val je dan uit de toon?

Zwart wit of kleur aan u de keus